Ojciec Ion Bria, Profesor Teologii Prawosławnej,
były Dyrektor Sekcji Jedności i Odnowy w Światowej
Radzie Kościołów w Genewie

W sercu wspólnoty ludu Bożego oddanie Chrystusowi tworzy fundament i rdzeń życia i służby wszystkich wierzących, duchownych, nauczycieli i biskupów. Niektórzy są wezwani do naśladowania, w którym ich osobista tożsamość i wierność ma fundamentalne znaczenie.
...Symbol trzech żelaznych prętów jest prawdziwy i odpowiada „sztywności” Kościołów skamieniałych we śnie i letargu ich podziału. Tutaj też ujawnia się sprawa oddania się Chrystusowi. W swoich orędziach Chrystus prosi o podjęcie naglących działań naprawczych, w celu zlikwidowania tego podziału, abyśmy świętowali Wielkanoc w tym samym dniu. Tylko płomień Ducha może stopić i zgiąć, pochylić te nieruchome pręty... W czasach, kiedy tak wielu członków sekt i grup fundamentalistów próbuje przykuć całą naszą uwagę, nie pozostawiając nam czasu, aby przypomnieć sobie o Bogu, chrześcijanie nie mogą pozostawać zupełnie głusi na przekonującą moc i rady Vassuli w odniesieniu do nowych znaków jedności, dziejących się tu i teraz. Jest coś uniwersalnego w tym orędziu, przypominają­cego nam: „wszyscy jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie” (Ga 3,28).
Tradycja nie precyzuje środków przekazu, których należy użyć w komunikowaniu Dobrej Nowiny, wymagając jedynie, aby były one właściwe.
Czy to nie stanowi wystarczającej podstawy do tego, aby uznać za możliwe przyjęcie, iż są tacy ludzie, poza duchownymi, którzy ciesząc się wizjami Chrystusa, przekazują pisanymi słowami to, co jest im objawiane?
Kościół musi rozpoznać dary, jakie otrzymuje wierny, rozwinąć je i włączyć w życie całego swego Ciała. Musi je rozeznawać, jednych powstrzymując, a innych zachęcając.
Vassula posiada dostrzegalny dowód swego doświadczenia dzięki swej dłoni. To, że jest głosem i ręką Przypominającego nie odbywa się w sposób mechaniczny. Musi radzić sobie ze swoimi ludzkimi ograniczeniami, siłami, niepowodzeniami i słabością...